colofon

     






         



Van Beverwijk,
een kunstschilder die om den brode een paar uur tekenles gaf op de middelbare school. Hij draaide met rijstevloei piraatjes van Javaansche Jongens, liet ons de vrije hand en schilderde intussen met verve aan een reusachtig doek. Op de ontvankelijke leeftijd van dertien begon ik thuis ook te kliederen. Een tube verf was gauw gekocht. Van wat latjes en een oud linnen hemd flanste ik een schildersdoek in elkaar, en toog met roekeloze streken aan het werk

Het is uitslluitend aan deze bevlieging te danken dat op mijn paasrapport tenslotte toch nog één voldoende prijkte




     
                           
 
Eersteling I, 1964............
   
   

   
   



 

                 
 
Eersteling II, 1964.............
   
                   
              .
Jaren is het daarbij gebleven. Ik
zal een jaar of 16 geweest zijn toen enige door de school georganiseerde museumbezoeken - onder leiding van de kunstschilders Klaas Ooievaar en Anton Mauve - mij opnieuw aanzetten om met opgerolde hemdsmouwen de wereld versteld te doen staan. Met een overgeschoten waterverfdoosje ontstonden vier gouaches: een naakt, vrij naar picasso, een exotische kop, een surrealistisch tafereel en een voorstelling die in het duits zo treffend kan worden aangeduid als Weltsmertz (de vrouw en de kansel zijn naar Frans Masereel)
     
                               
             
             
........... Exotische kop, 1967


     
               
 
 
             
...........Naakt, 1967

     
                                   
             
                 

     
Surrealistisch tafereel, 1967............
                 
             
...........Weltsmertz, 1967



     
             

Omdat de echte jongens al eewen met oliverf in de weer waren, en omdat alleen al de geur van terpentijn mijn zolderkamertje een vleug van artistiekerigheid gaf, verschafte ik mij een ferme schilderskist. In de daaropvolgende jaren heb ik met grote tussenposen een tiental doeken gevuld. Meer is het niet geworden. De resultaten van deze oprispingen zijn in de Galerij 1968-1978 opgenomen.

Van de wereldveroverende expositie is het nooit gekomen, maar een onopvallend plekje op internet is nog wel haalbaar gebleken.

Menno Walsweer