opus 1.....opus 2......opus 3......opps 4......opus 5......opus 6 .....opus 7.....opus 8 ....opus 8a .....opus 9
         


 

         
     


 
           
  Audio opus 8a.........
(jazzvariatie van het 2e deel van opus 8)
...
..
 
   
 
           

..

 
       
   
       
       
       
         
  Video opus 8a
(jazzvariatie van het 2e deel van opus 8)
.
      2020 menno walsweer
   
       
 
   
             
             
   

vooraf

   
 

opus 8a


   
       
                             


       
     


Tussen 1940 en 1970 was Bebob de toonaangevende stijl in de jazzmuziek (met grote namen als Miles Davis, Gerry Mulligan, Chet Baker, John Coltrane, Paul Desmond, Charles Mingus, Modern jazz quartet en vele, vele anderen). Dit tijdsgewricht valt samen met de hoogtijdagen van de film noir. Dit waren meestal zwart-wit (misdaad)films in een stijl die was afgeleid van de Duitse expressionistische cinematografie. Kenmerkend was de melancholieke, sombere sfeer. De personages leven veelal in een existentieel bedreigende en nihilistische wereld. Filmisch komt dit tot uitdrukking in een donkere stijl met sterke contrasten, uitvergrote slagschaduwen, stilstaande cameraregistratie en een vervreeemdende omgeving. Films noirs reflecteerden het tijdsbeeld, waarin optimisme en geloof in vooruitgang werden verruild voor twijfel en pesimisme, een reactie op achtereenvolgens de economische depressie van de jaren dertig, de Tweede Wereldoorlog en de Koude Oorlog. De muzikale omlijstig van de filmbeelden werd vaak ontleend aan de jazz van die dagen, met als hoogtepunt de soundtrack van Miles Davis voor de tragische Franse misdaadfilm Ascenseur pour l'echafaud.

Geraadpleegde bronnen: wikipedia op de trefwoorden film noir en bebop.



       
              .....     ...

Het andante van Concerto Grosso opus 8 bezit een verstilde melancholie die naar mijn gevoel vergelijkbaar is met de sfeer van de langzame, stemmig getoonzette jazznummers uit de Bebop periode.

           
              Een mooie aanleiding om er een jazzvariatie op te dichten. Dit heeft vorm gekregen door een jazzy baspartij aan de klassieke partituur toe te voegen en er een leidende vibrafoonpartij overheen te zetten. Om het dramatische effect te verhogen heb ik tenslotte de toonsoort twee noten verlaagd en het tempo met een kwart teruggebracht.

Het valt niet te verwachten dat er ooit nog eens een filmmaker op het idee komt de muziek te gebruiken in een film noirachtige context, daarom heb ik zelf maar een aantal iconische filmbeelden uit beroemde titels geknipt en als coulissen onder de muziek gezet.